Analityk oprogramowania

Praca zaczyna się od ludzi, którzy będą z programu korzystać. Analityk rozpoznaje ich potrzeby, zbiera wymagania na rozmowach i warsztatach, a potem ustala ich kolejność, bo nie wszystko da się zrobić od razu. Z wymagań powstaje dokumentacja: specyfikacja oprogramowania, modele danych pokazujące, jakie informacje system przechowuje i jak są ze sobą powiązane, a czasem prototyp albo projekt wizualny, żeby odbiorca zobaczył pomysł przed napisaniem kodu. W trakcie prac analityk zostaje przy projekcie: odpowiada na pytania programistów, przegląda specyfikację, gdy decyzje ją zmieniają, sprawdza, czy to, co zbudowano, odpowiada zapisowi, i bierze udział w procesie wydawania kolejnych wersji systemu. Wymogi prawne, którym podlega produkt, sprawdza się na etapie specyfikacji, a nie po wdrożeniu.

Analityk pracuje pomiędzy użytkownikami programu a zespołem, który go tworzy, i przez cały dzień tłumaczy w obie strony: język pracy firmy na specyfikację, a ograniczenia techniczne na zwykłe wyjaśnienie.

Potrzebne umiejętności dzielą się na dwie grupy. Z jednej strony rozmowa, słuchanie, pisanie bez dwuznaczności i ustalanie priorytetów. Z drugiej modelowanie danych, znajomość metodologii projektowania oprogramowania, prototypowanie i taka znajomość systemu, żeby ocenić, czy dana prośba jest tania czy droga w realizacji. Ponieważ zawód opiera się na znajomości i użytkowników, i systemu, zwykle trafia do niego osoba, która już pracowała z jedną z tych stron.