Choreolog

Badanie tańca ma dwie strony. Od wewnątrz choreolog analizuje sam ruch: teorię kroku, sposób, w jaki krok jest wykonywany, i to, jak wiedza o nim przechodzi z tancerza na tancerza. Od zewnątrz umieszcza taniec w społeczności, która go wytworzyła, korzystając z materiału społecznego, etnologicznego, etnograficznego i socjologicznego — dzięki temu w danej formie widać sposób wyrazu konkretnej grupy ludzi. Obok badania choreolog zapisuje kroki technikami notacji tańca, odtwarza repertuar ze starszych źródeł i tworzy nowy materiał choreograficzny w swoim stylu.

Duża część pracy toczy się w sali prób, z tancerzami. Trzeba rozpoznać, czego potrzebuje konkretny wykonawca, dogadać się z ludźmi o bardzo różnych charakterach i utrzymać w próbie warunki, w których tancerze się rozwijają. Zlecenia bierze się zwykle pojedynczo, więc do zawodu należy też prowadzenie własnej kariery artystycznej, a z nim prawo własności intelektualnej i przepisy prawa pracy: kto ma prawa do odtworzonego tańca i na jakich zasadach angażuje się tancerzy.

Najważniejsze umiejętności to notacja tańca, uważna obserwacja ruchu oraz czytanie źródeł historycznych i etnograficznych, które pozwalają osadzić taniec w kontekście. Doświadczenie zdobywa się zwykle w jednej tradycji, bo notacja, repertuar i źródła różnią się między stylami.