Wytwórca dywanów metodą mechaniczną

To praca przy maszynach, ale wymaga wiedzy rzemieślniczej. Tkacz przygotowuje i prowadzi specjalistyczny sprzęt odpowiedni do rodzaju wyrobu i stosowanej metody: tkania, wiązania albo tuftowania. Wzory włókiennicze opracowuje sam albo rozpisuje je ze specyfikacji i przekłada deseń na to, co maszyna ma wykonać, nitka po nitce i kolor po kolorze. Materiały zamawia stosownie do zlecenia, dopasowując je do rodzaju dywanu i do obciążenia, jakie dywan ma znosić.

Tkacz dywanów sam utrzymuje swoje maszyny w ruchu. Wykonuje bieżącą konserwację, żeby krosno trzymało naprężenie, a przyczynę usterki ustala i usuwa, zanim wada przejdzie przez kilka metrów gotowego wyrobu.

Rzemiosło opiera się na znajomości właściwości materiałów włókienniczych oraz na tym, jak odmiennie zachowują się wełna i włókno syntetyczne pod naprężeniem i w użytkowaniu, na technikach i technologiach włókienniczych, a także na znajomości rodzajów dywanów i ich przeznaczenia. Praca wymaga też stałej uwagi. Wymagania formalne określa pracodawca.