Myśliwy

Praca myśliwego opiera się na znajomości gatunków zwierząt łownych: rozpoznawaniu tropów, głosów i śladów żerowania oraz wiedzy o tym, kiedy dany gatunek wolno pozyskać, a kiedy jest pod ochroną. Myśliwi strzelają z broni palnej, na przykład ze strzelby, a w krajach, które na to pozwalają, także z łuku; do chwytania zwierząt używają też różnych przyrządów. Poza samym polowaniem monitorują stan dzikiej przyrody: liczą zwierzynę, oceniają zdrowie stad i zgłaszają to, co widzieli w łowisku.

Polowanie prowadzi się w celu pozyskania żywności i innych produktów zwierzęcych, rekreacyjnie, handlowo oraz w ramach zarządzania dziką fauną i florą. Myśliwi postępują zgodnie z programami zarządzania zagrożeniami dla dzikiej przyrody, które obejmują ograniczanie szkód w uprawach, zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób i regulowanie liczebności gatunków rozmnożonych ponad to, co dane środowisko wyżywi.

Mięso zwierząt łownych podlega wymogom dotyczącym bezpieczeństwa żywności, od oceny tuszy do sposobu przechowywania i przekazania do obrotu. Broń myśliwską obejmują przepisy w zakresie kontroli nabywania i posiadania broni palnej, w Europie oparte na wspólnych zasadach unijnych. W Polsce do polowania potrzebne są uprawnienia łowieckie zdobyte na egzaminie, członkostwo w Polskim Związku Łowieckim oraz pozwolenie na broń wydane przez policję.