Kolorysta skór / kolorystka skór

Ta sama receptura na dwóch partiach skóry, wygarbowanych inaczej albo od innych dostawców, daje dwa różne kolory, dlatego kolorysta dopasowuje kolor do wzorca, a nie tylko trzyma się receptury: barwi próbkę, odczytuje ją wobec odniesienia i poprawia recepturę, dopóki kolor nie będzie zgodny ze wzorcem. Opiera się na chemii skóry i chemii barwienia skóry, obejmującej to, jak barwnik wiąże się z włóknem, jak metoda garbowania wpływa na odcień oraz jak odczyn i temperatura zmieniają kolor.

Kolorysta bada też pomocnicze substancje chemiczne, bo środki zwilżające, utrwalacze i środki do dogarbowania zmieniają wynik końcowy.

Kolorysta pozyskuje również substancje chemiczne do barwienia i zarządza dostawami, czyli wie, które produkty są wymienne, a które nie, i utrzymuje zapas tych krytycznych, żeby produkcja nie stanęła. Stale szuka usprawnień w bieżących działaniach: receptury, która zużyje mniej barwnika, mniej wody albo wymaga mniej poprawek. Określa cele przedsiębiorstwa i korzysta z technik komunikacyjnych, na przykład w rozmowach z odbiorcą o zgodności koloru. Zawodu nie należy mylić z kolorystką we fryzjerstwie, która zajmuje się koloryzacją włosów.