Krojczy

Krojczy zaczyna od rozkroju: układa szablony na materiale tak, aby kierunek nitki osnowy był właściwy, a odpad między elementami możliwie najmniejszy, po czym oznacza warstwy i tnie tkaniny, prowadząc nóż prosto przez nakład, który może mieć wiele warstw. Tam, gdzie krojenie jest zautomatyzowane, obsługuje skomputeryzowane systemy kontroli, a do przygotowania i ułożenia szablonu korzysta z programów CAD do projektowania odzieży.

Od materiału zależy sposób cięcia, dlatego krojczy rozróżnia tkaniny dotykiem i wzrokiem: dzianina, tkanina krojona po skosie, materiał z włosem i laminat zachowują się pod ostrzem inaczej i każdy wymaga innego zapasu.

Krojczy stosuje standardowe systemy określania rozmiaru odzieży, a błąd w rozkroju powtarza się w całej partii wyrobów. Przygotowuje też prototypy produkcyjne, na których sprawdza się krój przed produkcją seryjną. Znajomość wytwarzania odzieży i gotowych wyrobów włókienniczych pozwala krojczemu zobaczyć, jak element zachowa się przy szyciu.